Tumbal dina Pulitik


Dunya pulitik, pinuh ku perkara anu nyamuni jeung remeng-remeng teu jelas. Bakating ku teu jelasna, najan anu bodas ogé tacan tangtu miboga rupa bodas. Bisa waé anu bodas téh katempona mah hideung. Pon kitu deui sabalikna, anu hideung bisa jadi bodas atawa rada-rada bodas.

Salasahiji anu diparebutkeun dina pulitik

Dina dunya pulitik mah, unggal jalma miboga kahayang jeung cita-cita anu ampir sarua tapi tara bisa akur antara hiji jalma reujeung jalma séjén atawa antara hiji golongan jalma reujeung golongan séjénna. Dua urang jalma atawa golongan anu miboga udagan anu sarua, tacan tangtu bisa sareundeuk saigel, sabobot sapihanéan. Kalolobaanana mah silih sigeung jeung silih éléhkeun. Udagan dina dunya pulitik mah biasana kahayang anu kudu dihontal jeung dikeukeuweuk ku sorangan atawa ku hiji golongan. Jalma atawa golongan séjén mah ulah bisa ngahontal. Teu aneh sanajan jeung dulur sorangan lamun béda golongan atawa jadi saingan dina marebutkeun perkara pulitik osok matak ngaruntagkeun tali babarayaan.

Dina ngahontal perkara pulitik biasana osok aya hal-hal anu leuwih kejem deui. Pikeun ngahontal tujuan pulitikna, osok aya waé anu ngagunakeun jalan anu goréng. Bakating ku hayang meunang sorangan atawa meunang golonganana, sagala jalan najan goréng, bakal disorang. Najan kudu ngagogoréng lawan pulitikna, pasti dijalankeun. Najan kudu ngorbankeun lawan pulitikna, bakal dilakonan. Anu leuwih kejemna deui, aya ogé anu wani ngorbankeun babaturan anu sagalur dina ngalakonan pulitikna. Asal tujuan pulitikna bisa kahontal najan kudu ngorbankeun babaturan sagolonganana, pasti dilakonan. Nu penting mah tujuan bisa kahontal.

(Gambar meunang nginjeum ti http://2.bp.blogspot.com/-dYtB-I9Rk5Q/TbTh_8rppdI/AAAAAAAAAQ4/LUD5xKNTUpw/s1600/capres1.jpg)

Tumbal dina Kahirupan


Anu ngaranna tumbal atawa wadal jeung korban geus teu bisa dipisahkeun tina kahirupan. Dina ngalakonan kahirupanana unggal jalma miboga udagan séwang-séwangan. Dina ngudag atawa ngahontal udaganana, diperlukeun modal atawa cara pikeun ngahontalna. Modal atawa cara anu bisa jadi cukang lantaran ngahontal kahayang jeung pamaksudan. Ieu cukang lantaran téh kacida loba pisan rupana. Ti mimiti perkara anu bisa katempo jeung nyata ayana, nepikeun ka perkara anu teu katempo. Ti mimiti anu gampang ngalakonana nepikeun ka anu susah ngalaksanakeunana.

Gambaran

Hal ieu geus jadi katangtuan. Kahayang moal bisa kahontal atawa kalaksanakeun lamun, henteu aya hal anu dikorbankeun. Nya sahanteuna ngorbankeun waktu jeung tanaga. Da kahayang moal bisa kahontal lamun ngan ukur cicing jeung cicing waé mah. Moal ujug-ujug ragrag ti langit.

Komo deui lamun kahayang atawa udaganana anu gedé. Kahayang anu gedé mah biasana merlukeun korban atawa tumbal anu leuwih gedé deui. Diperlukeun modal atawa wadal anu gedé ogé. Salian ti tanaga jeung waktu ogé bisa jadi kudu numbalkeun harta. Malahan mah bisa waé ngawadalkeun raga jeung jiwa.

Pikeun jalma anu kacida pisan mikahayangna kana hiji hal anu dicita-citakeun, bisa waé ngorbankeun sagalana. Naha dirina sorangan atawa ngorbankeun jalma séjén. Ieu téh dilaksanakeun tujuanana ngan hiji, pikeun ngahontal kahayang anu geus diajeng-ajeng atawa diimpleng ti anggalna. Komo danget ayeuna mah, anu ngaranna korban atawa wadal téh mindeng kadéngé. Loba jalma (jalma-jalma) anu téga ngorbankeun jalma séjén pikeun ngahontal kahayang jeung udagan dirina (atawa golonganana).

(Gambar meunang nginjeum ti http://jacsky.files.wordpress.com/2009/01/100_1489.jpg?w=500&h=333)

Tumbal jeung Wadal


Jadi tumbal. Embung teuing lamun kudu jadi tumbal. Da memang heueuh, sasaha ogé tangtuna embung lamun kudu jadi tumbal. Tumbal téh bisa miboga harti anu jadi korban atawa dikorbankeun atawa disébakeun. Biasana mah tumbal téh dikorbankeun atawa disébakeun atawa deui diwadalkeun ka bangsa dedemit, naha kusabab aya anu ménta tulung ka bangsa dedemit atawa kusabab aya jalma anu ngaganggu ka bangsa dedemit anu ngakibatkeun bangsa dedemit ambekeun terus ménta panebus atawa tumbal.

Dina perkara bangsa dedemit anu kaganggu ku jalma, biasana mah kusabab pagawéan jalma anu ngarobah kaayaan hiji patempatan tina hiji kaayaan kana kaayaan anu séjén. Contona waé lamun aya pagawéan ngabukbak leuweung anu sanget dirobah jadi pilemburan atawa kaayaan séjénna anu béda reujeung kaayaan asalna, ka béhdieunakeun osok aya istilah ménta tumbal atawa wadal. Tumbalna bisa loba bisa oge saeutik, gumantung kana kahayang dedemitna.

Leuweung anu kawentar lumayan sanget

Ieu kaayaan biasana mah lamun patempatan anu dirobahna téh kawentar patempatan anu sanget atawa karamat. Teu anéh lamun saacanna prak-prakanana dilakukeun parobahan tempat téh sok kudu ménta heula widi ka anu ngageugeuh éta patempatan. Lamun dihempékeun terus ménta tumbal, nya kudu ditedunan kahayangna lamun pagawéanana hayang lancar.

Tapi ieu mah pikeun jalma anu miboga kayakinan ka dedemit anu ngageugeuh di hiji tempat. Da pikeun anu miboga kayakinan anu alus ka Gusti Alloh mah, teu kudu miboga kayakinan anu kieu.  Jalma mah leuwih waluya tibatan bangsa dedemit. Bangsa dedemit bakal turut (dina harti moal nganganggu) ka jalma anu miboga kayakinan anu alus jeung kuat.