Sosompang jeung Sorondoy


Sakurilingeun imah téh biasana mah osok aya panyawéran. Tempat anu aya di handapeun hateup luareun imah saméméh ontob. Tempat lamun dina nalika kaayaan hujan téh osok bisa dipaké ngiuhan. Lamun kaayaan hujan, jalma anu kahujanan osok ngadon ngiuhan di panyawéran. Pon kitu deui ingu-inguna kayaning hayam, meri osok ngilu ngiuhan di panyawéran. Lumayan bisa ngahalangan hujan henteu ninggang kana awak. Ngan nalika hujan gedé katut dibarung ku angin, panyawéran téh henteu salawasna bisa dipaké pikeun ngiuhan. Da osok kasawéran ku cai hujan anu katebak ku angin.

Sosompang
Sosompang

Ieu panyawéran téh osok aya anu dipanjangan supaya tempat anu uihna leuwih lega. Panyawéran téh ditumbu hateupna kalawan maké usuk, eréng katut ditutupan hateup (kenténg). Pikeun nahan beungbeurat tumbu hateup ieu biasana mah dilengkepan ku tihang. Lamun geus ditumbu mah hateupna, jadi aya lolongkrang pikeun ngiuhan anu leuwih lega. Ieu hateup tambahan atawa tumbu téh biasana mah disebutna sosompang. Di wewengkon séjén mah aya anu nyebut ku kecap sorondoy.

Sosompang biasana mah dijieunna di gigir atawa tukangeun imah. Tara aya anu ngadon nyieun sosompang di hareupeun imah. Sosompang téh loba pisan mangpaatna pikeun anu boga imah. Salian ti bisa dipaké pikeun ngiuhan, ogé bisa dijadikeun tempat teuteundeunan kayaning suluh meunang ngala ti kebon/leuweung; neundeun paparabotan jeung wawadahan kayaning dingkul, nyiru jeung pacul; pikeun neunden popoéan nalika hujan; nyieun tempat ngasakan kadaharan (hawu); atawa tempat digawé nalika hujan; pikeun teuteundeunan hasil tatanén; jeung pikeun teuteundeunan anu séjénna.

Ciri sosompang mah biasana ngan ukur aya iuh-iuhan wungkul (hateup). Ari gigirna mah euweuh kikidingan. Sosompang mah diantepkeun sina ngageblong katempo ti luareun imah. Handapna ogé biasana mah diantepkeun sina diamparan taneuh, henteu dialasan maké amparan nanaon. Atuh saha waé jeung naon waé bisa gampang pikeun cicing di sosompang pikeun ngadon ngiuhan.

Denah Rohangan Imah Panggung (1)


Di handap ieu mangrupakeun hiji conto denah atawa gambaran rohangan-rohangan imah panggung anu biasa dipake di pakampungan:

Rohangan-rohangan Imah Panggung

Dina eta denah, anu disebut hareup teh ayana di lebah kenca, sedengkeun tukangna atawa pipih imah di lebah katuhu. Ari rohangan-rohanganana nyaeta:

  1. Rohangan tepas imah, nyaeta rohangan anu aya di hareupeun imah, anu biasana mah tara make kikiding atawa bilik. Paling lamun make kikiding teh ngan ukur semet satuur jangkungna teh. Rohangan tepas ieu, lamun dina gambar di luhur mah dituduhkeun ku hurup B.
  2. Pangkeng atawa kamar atawa sepen, dituduhkeun ku hurup A. Rohangan ieu biasa dipake pikeun istirahat atawa sare.
  3. Rohangan tengah (hurup D), nyaeta rohangan anu (biasana) ayana di tengah imah, terus oge biasana mah rada gede dibandingkeun reujeung rohangan-rohangan sejenna.
  4. Rohangan kulawarga (hurup C), biasana digunakeun pikeun hareureuy atawa caricingna barudak lamun di rohangan tengah eukeur dipake, naha eukeur aya sukuran atawa semah.
  5. Goah (hurup E), nyaeta tempat neundeun dahareun utamana sabangsaning pare atawa beas.
  6. Hawu atawa dapur. Dina ieu denah mah ayana ngahiji reujeung rohangan tengah, ngan diteundeunna di lebah tukang deukeuteun panto ka luar ti tukang. Hawu (hurup H) diteundeun dina parako (hurup I) supaya aman.
  7. Lamun kaluar ti lawang panto tukang, osok aya tetecean anu dijieun tina leunjeuran awi, anu biasa disebut golodog (hurup J). Sabenerna mah lain lawang tukang wae, da lawang hareup oge kadang aya anu make golodog. Tujuanana mah supaya gampang lamun asup ka imah. Salian ti eta oge bisa dipake ngadaweung atawa neundeun tarumpah.
  8. Di tukangeun imah biasana mah osok nyieun iuh-iuhan reujeung make tihang ngan tara make kikiding atawa bilik. Rohangan ieu mah da wangunana lain rohangan, ngan ukur tempat anu iuh pikeun teuteundeunan sabangsaning suluh atawa kai. Da dina rohangan ieu mah tara make dadampar atawa palupuh. Handapna teh ku taneuh langsung. Tempat ieu biasa disebut sosompang (hurup G)