Papacangan


Tali panyangcang papacangan geus ditalikeun. Kabiasaan ngalamar geus dilakonan. Hiji jajaka jeung hiji mojang geus ngaitkeun tatali yén moal incah balilahan deui, moal ngolémbar ka mamana deui. Duanana geus katalian pikeun nungguan waktuna jatuk rami, nungguan waktu pikeun jucung ka kabé nyungcung. Duanana miboga landian atawa nyanding panelah bébéné jeung beubeureuh. Si wanoja jadi bébéné (calon pamajikan) pikeun si jajaka, sedengkeun si jajaka jadi beubeureuh (calon pisalakieun) pikeun si wanoja.

Ngalamar

Ngan sanajan kakait jeung dikaitkeun, panyangcang geus disambungkeun, lain hartina geus halal sagala-galana. Da panyangcang anu kakait ieu mah ngan ukur tanda yén ulah/moal néangan deui anu lian pikeun dijadikeun pisalakieun atawa pipamajikaneun. Dina ieu kaayaan mah masih kénéh diwawatesanan, sanajan geus jadi bébéné jeung beubeureuh, tapi masih kénéh batur tacan katalian ku tali panganténan (tacan disahkeun ku lebé).

Anu aya mah nya siap-siap waé pikeun nyanghareupan prungna walimahan panganténan anu mangsa nyieun panyangcang dirempugkeun wakktu dilaksanakeunana. Jadi, anu alus mah nyayagakeun diri katut sagalana pikeun nyanghareupan poéan dirapalan (disahkeun ku bapa lebé).

(Gambar meunang nginjeum ti pesbuk)

Baca oge:

  1. Nanyaan