Apal Cangkem


Saur jenatna pun nini, lamun diajar téh kudu nepikeun ka apal cangkem. Kitu saurna téh. Utamana ngeunaan pangajaran di sakola, supaya bisa alus niléyna jeung bisa asup réngking. Anu alus mah najan diajarna ngan sakali, tapi bisa apal cangkem. Lamun teu bisa, nya ku jalan mindeng ngapalkeun ogé bisa nepi ka apal cangkem. Da dina perkara ngapalkeun mah kumaha budakna, aya anu gampang apalan aya ogé anu susah apalna. Cenah, aya otak anu seukeut, aya otak anu mintul. Otak anu seukeut mah gampang apalna, sedengkeun anu mintul mah kudu mindeng ngapalkeun. Aya kalana, budak anu seukeut otkna mah ngan ukur ngabandungan guru ngajelaskeun sakali ogé langsung waé apal atawa asup kana otak.

Barudak sakola keur dialajar

Anu ngaranna apal ogé aya kalana dina hiji waktu mah poho. Ayeuna bisa apal soténan, da engké mah tacan tangtu apal (bisa poho/kapopohokeun). Anu alus mah sakumaha bedog, kudu mindeng diasah. Lamun hayang seukeut, bedog kudu mindeng diasah. Pon kitu deui reujeung akal atawa otak, kudu mindeng diasah supaya bisa seukeut terus. Lamun poho kana hiji pangajaran, nya téang deui atawa apalkeun deui. Anu pentingna mah ulah nepikeun ka dipopohokeun teuing.

(Gambar meunang nginjeum ti pesbuk)