Samagaha Pipikiran


Ngajalanan kahirupan teu salawasna mulus banglus jalanna ngeunah ngahenang-ngahening. Aya kalana jalan kahirupan téh garinjul pinuh ku batu nu rinjul. Jalan anu lempeng tur mulus banglus matak ngeunah kana haté jeung kana diri dina ngajalananana, teu kudu ripuh teu kudu susah. Matak ngeunah dahar, tibra saré.

Ngan anu ngaranna kahirupan. Teu salawasna aya dina kangeunahan. Aya kalana nincak kaayaan anu matak teu ngeunah jeung matak susah. Kahirupan anu susah, loba jinis jeung sababna. Kasusah anu biasa-biasa waé, teu pati jadi pikiran jeung teu matak ngaganggu kana kahirupan. Aya kasusah anu matak gering nangtung ngalanglayung, matak lieur mikiranana, matak baluweng kana sirah. Rupa-rupa kasusahna, gumantung kana jinisna jeung kumaha cara nyanghareupanana. Kasusah anu leutik, gampang disanghareupanana. Sedengkeun kasusah anu gedé, matak hésé ogé nyanghareupanana.

Hasil jeung gagal dina nyanghareupan kasusah (masalah)

Salian ti jinis kasusah anu ngabédakeun gedé leutikna kasusah, ogé cara atawa jalan dina nyanghareupan éta kasusah bisa ngabédakeun gedé leutikna kasusah anu disanghareupan. Najan ukuran kasusahna kacida leutikna, tapi lamun cara nyanghareupanana salah mah bisa jadi gedé (dina harti susah ngungkulanana). Jeung najan kasusahna gedé, lamun bener nyanghareupanana mah éta kasusah téh ukuranana bisa jadi leutik.

Ahirna mah, kasusah dina kahirupan téh balik deui gumantung ka jalma anu nyanghareupanana. Kasusah anu disanghareupan bisa jadi hiji kasusah anu gedé mungguh ukuranana atawa mungguh nyanghareupanana. Lamun salah nyanghareupanana, kasusah anu leutik bisa nyababkeun samagaha pipikiran nu susah néangan jalan atawa cara ngungkulanana.

(Gambar meunang nginjeum ti http://asmarie.blogdetik.com)