Rajaban Éta téh Tanggal 27 Rajab


“Cim, ari Rajaban téh iraha jadina?” Si Duyéh nanya ka Si Acim, mangsa manéhna duaan eukeur ngala suluh di sisi leuweung.

“Cenah mah malem Ahad hareup.” Témbal si Acim anu eukeur ngumpulkeun suluh beubeunanganana.

“Ahad hareup nya…?” Si Duyéh mikir. Manéhna ngitung poé reujeung tanggal. “Mun minggu hareup mah atuh tanggal 23 Rajab atuh nya….”

Si Acim unggeuk.

“Naha nya…, apanan Rajaban téh tanggal 27 Rajab lain…?” Si Duyéh melong ka si Acim bangun anu bingung.

Si Acim teu buru-buru ngajawab.

“Nya ari kajadian Isro’ Mi’roj mah heu-euh tanggal 27 Rajab. Tapi ieu mah apanan nyambut kajadian Rajaban. Jadi teu kudu tanggal 27 Rajabna waé….”

“Oh….” Si Duyéh unggut-unggutan. “Tapi, tanggal 27 Rajab téh peré lain…?”

Si Acim teu ngajawab.

“Naha teu dilaksanakeun pas maleman tanggal 27-na waé nya. Apanan poé Kemisna téh peré…, teu sakola.” Si Duyéh ngagerendeng sorangan.

Manéhna nyampeurkeun ka si Acim anu masih kénéh ngumpulkeun suluh.

“Naha bet henteu maleman tanggal 27-na nya…?” Ceuk manéhna nanya ka si Acim.

“Ulah nanya ka kuring atuh. Da éta mah kumaha Mang Ahmadna waé atuh.” Témbal si Acim.

Si Duyéh cicing teu ngomong deui. Nempo babaturanana kitu, si Acim jadi karunyaeun.

“Ceuk kolot kuring mah cenah, dina maleman tanggal 27 Rajabna téh bakal dilaksanakeun Rajaban pikeun kolot. Jadi barudak mah Rajabanna téh malem Ahad hareup, lain malem Kemisna.” Si Acim ngajelaskeun.

“Oh…, kitu nya.” Si Duyéh kakara ngartieun. “Nya lamun kitu mah, kumaha deui….”

“Maksud manéh naon kitu? Hayang malem Kemis…?” Si Acim melong ka si Duyéh.

“Heu-euh.” Si Duyéh pondok.

“Naha…? Arék ka mana kitu ari malem Ahadna?”

“Eu…, taya nanaon. Moal ka mamana….” Tembal si Duyeh rada bingung.

Si Acim melong. “Curiga kuring mah….”

“Curiga naon…?” Si Duyeh malik nanya bari neuteup si Acim.

“Teu…, ah!” Si Acim embung keteterusan.

Si Duyéh jempé.

“Hayu ah urang balik, geus burit.” Ceuk si Acim bari nyieun tempat pikeun meungkeut suluh.

“Dagoan heula atuh. Kuring mah acan dikumpulkeun suluhna.” Ceuk si Duyéh bari tuturubun muru ka tempat ngumpulkeun suluh beubeunanganana.

Rajaban teh Isro’ Mi’rojna Kanjeng Nabi Muhammad saw.


Isro’ Mi’roj teh asalna tina dua kecap, nyaeta Isro’ jeung Mi’roj. Lamun diwincik mah, hartina eta kecap teh nyaeta: Isro’ hartina lalampahan ti dina waktu peuting. Lalampahan ieu teh dilakonan ku Nabi Muhammad ti Masigit Harom di Kota Mekkah ka Masigit Asqo di Baitul Maqdis Palestina. Sedengkeun ari hartina Mi’roj nyaeta naek ka luhur, ieu mah nuduhkeun kana lalampahan Nabi Muhammad ti Masjid Aqso ha Sidrotul Muntaha kanggo ngadeuheus ka Gusti Allah. Eta dua lalampahan teh dilakonan dina waktu ngan sapeuting.

Ieu kajadian teh lumangsung dina waktu taun ka dua belas jadi Rosul. Dina mangsa harita Nabi Muhammad keur dina kaayaan ditibanan kasedih. Dina taun eta teh Nabi Muhammad ditinggalkeun maot ku istrina, Khodijah jeung Amangna, Abu Tholib.

Nya pikeun ngupahan eta kasedih teh, Gusti Allah miwarangan Nabi Muhammad kanggo ngadeuheus ka Anjeunna, ku ngalakonan Isro’ sareng Mi’roj.

Ari oleh-oleh uihna tina ngalakonan Isro’ Mi’roj ieu teh nyaeta ibadah Sholat. Ibadah Sholat mangrupakeun ibadah anu parentahna langsung ti Gusti Alloh. Mimitina mah ibadah sholat teh kudu dilaksanakeun 50 kali dina waktu sapoe sapeuting. Ngan dumasar kana piwejang Nabi Musa, Nabi Muhammad ngadeuheus deui ka Gusti Allah pikeun ngurangan wilanganana. Nya ahirna mah nepikeun ka lima waktu. Nya nepikeun ka ayeuna, ibadah solat teh dilaksanakeunana teh ngan lima waktu dina sapoe sapeuting.

Eta teh mangrupakeun hiji hikmah dina lalakon Isro’ Mi’roj. Jadi, kuayana intihan ieu teh, mudah-mudahan urang sadayana tiasa ngajaga ibadah solat urang.

Eta teh mangrupakeun eusi tina pidatoan anu diapalkeun ku si Omon. Sanggeus kitu manehna beres macakeun pidatoanana, si Omon diuk di antara barudak nu sejenna. Saurang-urang ka hareup pikeun latihan persiapan nyinghareupan intihan.

Barudak keu solat babarengan

(Gambar meunang nginjeum ti http://t0.gstatic.com)