Hirup Lir Gilinding Anu Muter


Anjog ka blogna Kang Acép Aprilyana, nyampak pedalan ngeunaan Roda Dunia. Eusina merenah pisan pikeun bekel hirup utamana lamun keur ngalaman kasusahan atawa keur senang. Dua hal anu papalingpang éta téh apanan osok kapanggih dina kahirupan. Lain ku batur wungkul, dalah ku diri sorangan ogé pasti kaalaman. Duanana pasti kaalaman dina kahirupan ieu. Aya kalana hirup téh karasa susahna, aya kalana ogé hirup téh karasa senangna.

Hirup lir ibarat gilinding
Hirup lir ibarat gilinding

Ku muterna gilinding kahirupan ieu, kaayaan anu kalakonan ku jalma moal angger dina hiji kaayaan. Sakumaha gilinding anu muter, kadang di handap kadang di luhur. Henteu tetep dina hiji kaayaan. Lamun keur di handap pasti hiji waktu mah bakal aya di luhur. Kitu deui lamun keur aya di luhur, hiji waktu mah pasti bakal aya di handap. Lamun diibaratkeun kana rasa mah, di luhur bisa disandingkeun reujeung senang, sedengkeun ari keur di handap bisa diibaratkeun keur nandangan kasusah.

Kumaha atuh nyinghareupan kahirupan anu terus muter téh?

Masih numutkeun éta pedalan, dina ngambah kahirupan anu muter lir gilinding kudu dibarengan ku nikreuhna jalma dina ngalakonan kahirupanana. Lamun kabeneran keur cicing di handap (keur susah), kudu dibarengan ku usaha anu bener. Ulah ngan ukur nungguan pitulung ti batur atawa nungguan pitulung Gusti Alloh wungkul. Kitu deui mangsa keur aya di luhur, anggeur kudu nikreuh usaha supaya bisa aya dina kaayaan anu dipikahayangna.

Pikeun pedalan anu leuwih lengkep mah mangga wae longok ka blog Kang Acép Aprilyana.

(Gambar meunang nginjeum ti MyIlham.com)

Pupuh Asmarandana Éling-éling Mangka Éling


ain Mang Darma anu osok wawayangan téh. Da anu osok wawayangan mah dalang (Mang Darma mah lain dalang). Ieu mah mangrupakeun rumpaka anu eusina ngingetan ngeunaan kahirupan di dunya ieu. Hirup di dunya ieu ulah nepikeun ka kasasar lalampahan jeung ulah ngajurung napsu. Lamun éta perkara dilakonan matak kaduhung éngkena, raga anu bakal katempuhan jeung nanggung akibatna.

Kudu eling da ngan ukur jadi wayang

Kukituna hirup di dunya ieu kudu éling jeung teu weléh éling. Éling yén di dunya ieu téh lir ibarat keur jadi wayang, teu boga nanaon jeung teu bisa nanaon.

Kitu kira-kirana anu bisa diala tina Pupuh Asmarandana anu rumpakan saperti ieu:

Éling-éling mangka éling
Rumingkang di bumi alam
Darma wawayangan baé
Raga taya pangawasa
Lamun kasasar lampah
Nafsu nu matak kaduhung
Badan anu katempuhan

Éling-éling masing éling
Di dunya urang ngumbara
Laku lampah nu utama
Asih ka papada jalma
Ucap tékad reujeung lampah
Tingkah polah sing merenah
Runtut rukun sauyunan
Hirup jucung panggih jeung kamulyaan

(Gambar meunang nginjeum ti http://www.blogspot.com/)

Manuk Hiber ku Jangjangna


Manuk hiber teunangan. Nyirorot ka handap nyuruwuk ka luhur, muru ka tempat anu ditujuna. Seja néangan pangabutuh hirupna. Aya anu néangan dahareun, aya anu néangan sayangna, aya ogé anu seja néangan jodona.  Rupa-rupa tujuanana, sarua carana: pada-pada hiber maké jangjang. Arék ka wétan arék ka kulon, arék ka kidul arék ka kalér, bébas taya anu nyaram asal bisa kahontal anu dijugjugna.

Coba waé lamun aya manuk anu teu bisa hiber? Kumaha carana néangan dahareun lamun hayangeun dahar? Manuk anu teu bisa hiber tangtuna lain néangan dahareun tapi bakal aya anu ngadahar. Naha arék didahar ku jalma atawa sato séjénna. Terus lamun hayang nyayang, kumaha carana lamun teu miboga jangjang pikeun hiber? Tangtuna ogé ngan ukur bisa nyayang di luhureun taneuh.

Manuk heulang keur hiber

Jadi, jangjang mah pikeun manuk kacida pentingna. Jangjang kacida pentingna dina ngarojong kahirupanana, pikeun neruskeun hirupna.

Ninggang di jelema? Jelema mah hirupna ku akalna. Sagala hal ngeunaan pangabutuh kahirupanana bisa dicumponan ku jalan ngagunakeun akalna. Akal anu digunakeun pikeun mikir kumaha ngalakonan kahirupanana, kumaha cara ngahontal kahayang atawa tujuan hirupna. Jalma bisa nyukupan pangabutuhna ku jalan maké akalna. Jalma mah moal ngakeul lamun henteu ngakal. Anu hartina jalma moal meunang dahareun lamun henteu ngagunakeun akalna (henteu mikir). Kitu pentingan akal pikeun kahirupan jalma.

Jalma bisa hirup ku jalan ngagunakeun akalna.

Samagaha Pipikiran


Ngajalanan kahirupan teu salawasna mulus banglus jalanna ngeunah ngahenang-ngahening. Aya kalana jalan kahirupan téh garinjul pinuh ku batu nu rinjul. Jalan anu lempeng tur mulus banglus matak ngeunah kana haté jeung kana diri dina ngajalananana, teu kudu ripuh teu kudu susah. Matak ngeunah dahar, tibra saré.

Ngan anu ngaranna kahirupan. Teu salawasna aya dina kangeunahan. Aya kalana nincak kaayaan anu matak teu ngeunah jeung matak susah. Kahirupan anu susah, loba jinis jeung sababna. Kasusah anu biasa-biasa waé, teu pati jadi pikiran jeung teu matak ngaganggu kana kahirupan. Aya kasusah anu matak gering nangtung ngalanglayung, matak lieur mikiranana, matak baluweng kana sirah. Rupa-rupa kasusahna, gumantung kana jinisna jeung kumaha cara nyanghareupanana. Kasusah anu leutik, gampang disanghareupanana. Sedengkeun kasusah anu gedé, matak hésé ogé nyanghareupanana.

Hasil jeung gagal dina nyanghareupan kasusah (masalah)

Salian ti jinis kasusah anu ngabédakeun gedé leutikna kasusah, ogé cara atawa jalan dina nyanghareupan éta kasusah bisa ngabédakeun gedé leutikna kasusah anu disanghareupan. Najan ukuran kasusahna kacida leutikna, tapi lamun cara nyanghareupanana salah mah bisa jadi gedé (dina harti susah ngungkulanana). Jeung najan kasusahna gedé, lamun bener nyanghareupanana mah éta kasusah téh ukuranana bisa jadi leutik.

Ahirna mah, kasusah dina kahirupan téh balik deui gumantung ka jalma anu nyanghareupanana. Kasusah anu disanghareupan bisa jadi hiji kasusah anu gedé mungguh ukuranana atawa mungguh nyanghareupanana. Lamun salah nyanghareupanana, kasusah anu leutik bisa nyababkeun samagaha pipikiran nu susah néangan jalan atawa cara ngungkulanana.

(Gambar meunang nginjeum ti http://asmarie.blogdetik.com)

Élmu Ngaragap Diri Sorangan


Nu matak teu ngeunah ka sorangan, matak teu ngeunah ogé ka batur

Dina hirup kumbur reureujeung reujeung batur atawa tatangga, kudu bisa ngaragap diri sorangan. Élmu ngaragap diri sorangan kacida pentingna dina ngajaga sikep reujeung kabiasaan dina kahirupan, utamana sikep ka diri batur. Sikep anu dipibanda ku unggal jalma, anu aya pakaitna reujeung batur bakal diwawatesan ku élmu ngaragap diri sorangan.

Anu kumaha atuh anu disebut ngaragap diri sorangan téh?

Hirup reureujeungan reujeung batur
Ngaragap diri sorangan téh bisa disebutkeun ngarasakeun heula ku diri sorangan. Sagala hal utamana ngeunaan sikep, dirarasakeun heula ku diri sorangan. Sagala sikep atawa pagawéan anu bakal diterapkeun ka batur, dirarasakeun heula ku diri sorangan. Sikep anu kitu téh kumaha karasana ku diri sorangan. Lamun sikep anu bakal ditibankeun ka batur téh karasana ngeunah dina waktu ditibankeun ka diri sorangan, ku batur ogé bakal karasa ngeunah. Sabalikna lamun éta pagawéan atawa sikep téh matak teu ngeunah kana diri, ku batur ogé sarua waé bakal karasa teu ngeunahna.

Kusabab kitu, dina ngalakukeun pagawéan dina kahirupan di masarakat, moal leupas tina sikep ngaragap diri sorangan. Da salaku papada jalma mah, miboga rarasaan anu ampir sarua. Anu teu ngeunah pikeun hiji jalma, umumna kitu ogé pikeun jalma séjén.