Cul Dog-dog Tinggal Igel


Keur husu mah geningan poho kana nanaon. Sok padahal éta téh pira, ngan ukur pésbukan. Pésbukan téh dibawa anteng mah tara karasa, pangpangna teu karasa méakeun waktu. Najan dina waktuna keur gawé ogé, teu nolih kana pagawéan anu sakuduna dipaju, angger waé pésbukan mah henteu bisa tinggaleun. Hanca deui, hanca deui pésbukan. Unggal poé tara tinggaleun kana pésbukan téh. Asana téh henteu apdol lamun sapoé henteu pésbukan.

Pesbukan
Pesbukan

Saleuheung lamun di luareun jam pacabakan mah, da ieu mah geningan dina waktuna digawé ogé, teu leupas tina neuteup pésbuk. Pésbukan deui, pésbukan deui. Teuing kumaha atuh jujutanana, bet resep-resep teuing kana pésbukan téh. Da asalna mah biasa-biasa waé, teu pati teuing kabongroy.

Lamun diitung-itung mah geningan, waktu gawé téh lolobana mah dipaké pikeun pésbukan. Pacabakan anu utamana mah henteu dipiroséa. Ngan untung waé ayeuna mah keur kabeneran nyalsé. Pacabakan acan aya anu nampeu deui.

Angger waé kétang waktu gawé mah kuduna dipaké pikeun gawé.

Kahayang Kolot


Aya kolot aya budak. Duanana ngajadi hiji beungkeutan anu didadasaran ku rasa kahéman jeung kanyaah, utamana ti kolot ka budak. Budak ka kolot ogé sarua waé miboga rasa kanyaah jeung kahéman. Ngan aya bédana, nyaéta gedéna rasa jeung wujud rasana.

Dina mihéman jeung mikanyaahna, rata-rata kolot ka budak mah kacida pisan totomplokanana. Sagala dibikeun, reujeung sagala kahayang budakna ditedunan asal pikeun kahadéan hirup budakna boh ayeuna atawa jaga. Pokona mah, kolot bakal sayaga naon waé dina nedunan kahayang reujeung patékadan budakna, reujeung kahayang éta kolot ka budak éta.

Kulawarga anu bagja

Ngan sabenerna mah, sikep kolot anu bisa disebut totomplokan ka budakna téh lain ngan ukur kusabab kahayang budakna wungkul. Éta kaayaan téh dirojong ogé ku kahayang kolot ngeunaan kahirupan budakna pikeun ka hareupna. Kahayang budak anu ditedunan ku kolot, biasana mah kahayang anu loyog jeung kahayang kolot. Kolot miboga kahayang supaya budakna dina milampah kahirupanana bisa lempeng jeung bener kalawan aya dina kaayaan anu teu matak susah. Kolot kacida mikahayangna supaya budakna aya dina kaayaan senang.

Da anu ngaranna kolot mah kacida bungahna lamun bisa nempo budakna leuwih bagja. Kolot ngarasa bagja lamun nempo budakna aya dina kaayaan senang, senang ngahenang-ngahening. Sanajan manéhna tetep aya dina kaayaan serba walurat, ari nempo budakna aya dina kabagjaan mah moal weléh miboga rasa bagja.

Teu anéh lamun loba kolot anu mélaan gawé tihothat indit isuk mulang soré pikeun ngabélaan budakna. Ngabélaan budak supaya bisa ngahontal cita-citana, naha ku jalan disakolakeun nepikeun ka paguron luhur atawa dipasantrénkeun. Bérés sakola atawa masantrén, apanan kadang aya anu dipangnéangankeun pagawéan ku kolotna lamun budak téh susah meunang gawé.

Sakituna geningan kanyaah jeung kahayang kolot teh….

(Gambar meunang nginjeum ti http://3.bp.blogspot.com/_M8Za_7eChcY/S_QEtYjX6UI/AAAAAAAAAxQ/YBX4SliJjCo/s1600/keluarga_bahagia.jpg)

Ngahiras, Budaya Reureujeungan Dina Gawe Babarengan Silih Bantuan


Dina kahirupan masarakat di kampung, hirup reureujeungan jeung tatangga teh masih keneh katara keneh. Jeung tatangga teh masih keneh katempo silih hargaan, silih bantuan, silih anjangan. Lamun boga pagawean anu gede, teu kudu dipenta deui, biasana tatangga teh, komo anu deukeut osok datang sorangan pikeun mantuan. Dina hal boga pangabutuh oge, nya teu rumegag deui lamun arek menta pitulung ka tatangga teh. Da geus jadi kabiasaan pikeun silih bantuan teh, sapanjang mampuh keneh pikeun mantuanana.

Dina hal silih bantuan, aya budaya gawe babarengan anu disebut ngahiras. Lamun hiji jalma (kulawarga) anu ngabogaan pagawean anu gede atawa mibutuh tanaga (jalma) lobaan, anu mibutuh bantuan nu lian atawa tatangga, mangka tatangga teh teu kudu dipenta deui pikeun mantuan, tapi osok hideng nyelang heula pikeun mantuan. Asal eta pagawean teh dipikanyaho ku tatanggana, atawa aya beja heula ti saacanna.

Jalma-jalma eukeur ngahiras nyieun imah

Ari pagawean anu biasa dilakukeun ku jalan ngahiras diantarana wae ngawangun imah, memener imah, ngalaksanakeun hajat, nyieun panggung lamun arek raramean.

Lamun arek ngawangun imah, tangtuna oge ngabutuhkeun tanaga lobaan. Da nu ngaranna ngawangun imah mah teu bisa ku saurang dua urang. Dina ngawangun imah, tatangga teh teu kudu dipenta bantuanana, da osok hideng sorangan. Tatangga anu hiji jeung anu sejenna osok pebaj-beja yen si eta arek nyieun imah. Nya tatangga anu rada jauh anu masih keneh salembur osok ngahajakeun pikeun mere bantuan. Bantuan ieu mah biasana pakaitna jeung tanaga, da tanaga mah teu kudu meuli. Sanajan henteu saterusna atawa salilana mantuan, tapi sahenteuna aya sapoe mah pikeun mantuan ngahiras.

Bantuan mangrupakeun tanaga ieu, teu kudu dihargaan ku mangrupa duit. Da mantuan ieu mah geus jadi kabiasaan antara tatangga jeung tatangga. Nu ngaranna hirup natangga mah, hiji waktu pasti bakal butuh kana bantuan anu sarua. Nya ayeuna mah batur anu merlukeun bantuan dina ngahiras teh, boa teuing atawa pastina oge hiji waktu mah nya diri pribadi atawa kulawarga pribadi anu merlukeun bantuan ngahiras teh. Ieu anu jadi dadasar silih bantuan jeung tatangga teh. Hirup natangga teu bisa nafsi-nasfi, aing-aingan.
Jeung geus jadi kabiasaan, lamun aya hiji tatangga anu tara mantuan, osok pada ngomongkeun perkara eta. Komo lamun tanpa alesan anu wajar.

Lamun ditengetan leuwih jauhna, memang kabudayaan ieu teh dirojong oge ku kahirupan di padesaan. Jalma-jalma di padesaan mah lolobana kasabna teh kana tani. Jadi, masih keneh bisa ngarikeun waktu pikeun babantu ka tatangga teh. Sanajan eukeur aya pagawean di kebon atawa di sawah, da moal aya anu nyarek atawa mecat lamun sapoe atawa dua poe ninggalkeun pagaweanana pikeun mantuan heula tatangga. Leuwih jauhna deui, silih bantuan teh lamun teu jeung tatangga jeung saha deui. Sanajan boga dulur, tapi lamun jauh mah kadang aranglangka mantuan. Anu haget mantuan teh biasana mah tatangga.

Tuluy dina ngahiras ieu, lain ngan ukur kolot wungkul biasana mah anu osok miluan teh. Budak oge osok aya anu ngahajakeun mantuan, naha kusabab dititah ku kolotna atawa kusabab diajak ku babaturanana. Dina hal ieu, bisa jadi bahan diajar pikeun budak dina ngalakonan kahirupan di masarakat anu kudu silih bantuan.