Naék Kapal Ngapung téh Siga Tumpak Mobil ka Lembur


Najan rada sieun naék kapal ngapung, ahirna mah ngalaman ogé naék kapal ngapung. Rada deg-degan waktu kapal ngapung mimiti maju. Mimitina alon, terus ngagancangan. Kapal anu tadina napak kana aspal téh mimiti nanjak siga nyorang tanjakan. Beuki lila beuki luhur, terus rada déngdék jeung méngkol. Pajaratan ngajauhan terus papaliwat reujeung reueuk bodas.

Sapanjang ngapung, teu karasa kawas ngapung. Rarasaan kawas tumpak mobil atawa beus. Malahan leuwih jauhna mah kawas tumpak mobil anu ka lemburkeun. Lamun tumpak mobil ka lembur, jalanna téh rupa-rupa, aya anu alus aya anu goréng. Nalika nyorang jalan anu alus, mobil téh apanan ngageleser. Dina nalika nyorang jalan anu goréng, mobil téh anjlug-ajlugan balas nyorang jalan anu garinjul ku batu.

Kapal ngapung eukeur ngapung

Tumpak kapal ogé geningan teu béda ti kitu. Henteu sapanjang jalan nyorang jalan anu alus. Di sababaraha tempat mah kapal téh nyorang ‘jalan’ anu goréng. Lamun jalanna (anginna…?) alus mah, kapal téh ngageuleuyeung, sedengkeun nalika jalan anu disorangna goréng mah kapal téh gugurudugan siga nyorang jalan anu garinjul.

Jadi tumpak kapal ngapung anu kaalaman téh siga tumpak mobil keur ka lemburkeun. Taya bédana….