Diajar tina Rorodaan Gilinding Hiji


Rorodaan anu gilindingna hiji, anu paranti ngadorongna téh tina awi saleunjeur, biasana mah ku barudak téh osok dipaké ngakut cai anu diwadahan kana jalikén atawa émbér. Lamun dibandingkeun reujeung dijingjing ku leungeun, éta cai téh leuwih hampang ditarik maké rorodaan. Jadi salian dipaké pikeun hareureuy atawa ulin, éta rorodaan téh osok dipaké pikeun mantuan kolot ngala cai ka tampian.

Anu kudu dijadikeun panalungtikan téh naon sababna éta cai téh leuwih hampang lamun ditarik maké rorodaan tibatan dijingjing maké leungeun? Ari jawaban anu gampangna mah nya bisa waé kusabab dibantuan maké rorodaan. Tapi jawaban nurutkeun élmu pangaweruh di sakola kumaha atuh? Da lamun ditengetan mah ngeunaan perkara ieu téh aya élmuna anu diajarkeun di sakola, hususna élmu alam (IPA atawa Fisika).

Rorodaan gilindingna hiji dipake narik cai

Kumaha atuh ngeunaan ieu téh lamun ditilik tina élmu Fisika?

Ngeunaan mawa cai aya pakaitna reujeung pangajaran massa, beurat reujeung gaya (lain gaya dina basa Sunda ieu mah). Berat cai anu dibawa téh salian ti ngabeungbeuratan budak anu mawana ogé ngabeungbeuratan gilinding rorodaan. Jadi beurat cai téh dibagi duaan. Babagina, kumaha wangunan rorodaaanana, utamana panjang pangdorongna katut bédana panjang tempat neundeun cai kana gilinding reujeung kana taktak budak anu mawana.

(Gambar meunang nginjeum ti internet)

Diajar tina Ayun-ayunan (Bagean Katilu)


Dina maén ayun-ayunan, aya hal anu bisa dijadikeun tengetaneun. Nyaéta ngeunaan ayunan. Da anu ngaranna yaun-ayunan mah cara maénna teh diayun-ayun. Ayun-ayunan aya pakaitna reujeung pangajaran Fisika di sakola ngeunaan ayunan (Getaran).

Dina maénna, aya dua rupa. Aya anu ayun-ayunanana téh kusabab diayun-ayun. Aya ogé anu diayunkeun ku sorangan. Anu diayunkeun ku sorangan mah, ayun-ayunanana téh henteu diayunkeun ku batur, tapi maké bantuan suku ku jalan diulang-ulang ka hareup ka tukang di handapeun pangdiukan ayunan.

Ari ayunan anu diayun-ayun mah kudu aya budak anu daékeun ngayun-ngayun. Biasana anu ngayun-ngayunna téh cicingna di tukangeun anu diayunkeunana.

Gambar ayunan

Dina maenkeunana ogé, lamun barudakna piligenti, biasana mah osok lomba pajangkung-jangkung atawa pajauh-jauh ngayunkeunana. Sanajan henteu langsung katempo anu meunangna, tapi osok ngabogaan rasa resep atawa agul lamun bisa ngayunkeun ayunanan téh pangjauhna atawa pangjangkungna.

Dina hal séjén, bisa ogé pikeun ngareureuwas budak séjén, utamana lamun ngayunkeun éta ayunan téh kujalan diayunkeun ku hudak séjén. Budak anu ngayunkeun ayunan, osok ngahajakeun ngayunkeun ayunanana téh sing jauh atawa jangkung. Supaya budak anu diayunkeunana téh reuwas atawa jadi paureun.

Jadi lamun dikaitkeun reujeung pangajaran Fisika mah, maén ayun-ayunan téh mangrupakeun hiji prak-prakan tina téori Fisika ngeunaan Getaran atawa Ayunan.

Dina pangajaran Getaran/Ayunan aya anu disebut: Gaya (F), massa benda (m), Percepatan gravitasi (g), Sudut simpangan, panjang tali (l), jeung simpangan getaran (x). Lamun diterapkeun kana ayun-ayunan mah, gaya téh mangrupakeun gedéna tanaga anu kudu dikaluarkeun ku budak waktu ngayunkeun éta ayunan. Massa benda bisa disebut ogé ku massa (beurat budak) anu diuk dina ayunan, percepatan gravitasi mah gancangna gravitasi, sudut simpangan mah aya hubunganana reujeung gedéna sudut atawa méngkolna tali ayunan tina tali lamun ngagantung. Sedengkeun panjang tali sarua eujeung panjang tali ayunan, terus simpangan getaran aya hubungana reujeung jauhna ayunan tina ayunan lamun cicing.

Ngeunaan itung-itungan Fisika anu leuwih jéntré bakal dituliskeun dina tulisan séjén.

Baca oge:

  1. Diajar tina Ayun-ayunan (Bagean Kahiji)
  2. Diajar tina Ayun-ayunan (Bagean Kadua)

Kaulinan Barudak jeung Élmu Pangaweruh


Kaulinan barudak anu osok diparaké ku barudak téh, sabenerna mah lain ngan ukur jadi kaulinan wungkul, tapi bisa ogé dijadikeun bahan pikeun diajar jeung nambahan pangaweruh ngeunaan élmu hususna élmu ngeunaan kahirupan. Sakumaha anu disebutkeun dina tulisan anu tiheula (mangpaat kaulinan barudak), kaulinan barudak téh pinuh ku mangpaat anu gedé pangaruhna pikeun kahirupan barudak sanggeus manjing dewasa.

Ngeunaan élmu pangaweruh, dina kaulinan barudak bisa dikoréhan atawa dikotéktak ngeunaan niléy atawa élmu pangaweruh. Hususna anu aya pakaitna jeung élmu pangaweruh anu diajarkeun di sakola. Aya sababaraha jinis élmu pangweruh anu diajarkeun di sakola, aya prak-prakanana atawa kapanggih cara nerapkeuanana dina kaulinan barudak. Jadi ku jalan migawé kaulinan barudak éta, barudak bisa ngarti kana palajaran anu aya di sakola. Da di sakola mah barudak diajar élmu pangaweruh ééh lolobana mah teori, sedengkeun praktékna mah duka téh teuing kumaha.

Diajar (gambar diundeur ti: http://www.twinhills.k12.ok.us/Images/ClipArt/Before%20School%20Study2.gif)

Tulisan ieu (katut tulisan saterusna anu aya pakaitna jeung tulisan ieu) bakal ngabolékérkeun atawa muka naon hubunganana kaulinan barudak reujeung élmu pangaweruh dina hususna élmu pangaweruh anu diajarkeun di sakola. Hubungan antara élmu pangaweruh jeung kaulinan ieu kudu ditembrakeun supaya jelas, yén anu ngaranna kaulinan barudak téh lain ngan ukur kadar kaulinan wungkul, ngan ukur kaulinan anu taya mangpaatna jeung ngan ukur dipigawé pikeun ngeusian waktu kosong wungkul. Salian ti éta ogé, kumaha supaya barudak anu diajar di sakola bisa gampang ngarti kana élmu pangweruh anu diajarkeun di sakola (téorina) reujeung prak-prakanana sapanjang éta élmu pangaweruh jeung kaulinan barudakna aya pakuat-pakaitna. Anu tungtungna, barudak bisa apal deui jeung resep deui kana kaulinan barudak.

Lamun ditataan mah, kaulinan barudak téh loba anu aya pakaitna jeung élmu pangaweruh anu diajarkeun di sakola. Kaulinan barudak téh di jerona mah loba anu ngandung élmu pangaweruh. Ti mimiti élmu ngitung nepikeun ka élmu sosial ogé aya: matématika, fisika, biologi, sosial, jeung nu séjénna.