Ngeunaan Sajarah


Naha bet ngomong sajarah nya?

Ieu mah beubeunangan atawa daluang ti panyabaan. Da ngomongkeun sajarah mah biasana aya dina pangajaran di sakola-sakola, naha sakola handap, sakola tengah atawa paguron luhur. Di sakola mah, ngeunaan sajarah teh ditengetan pisan, ti mimiti ayana jelema di dunya ieu nepikeun ka ayeuna. Malahan mah aya palajaran husus anu ngaranna PSPB atawa Sajarah. Sajarah teh kacida pentingna pikeun kahirupan jalma. Da ngaliwatan sajarah, jalma anu hirup ayeuna bisa apal ngeunaan kaayaan jaman baheula.

Da sajarah mah eusina téh ngeunaan jaman baheula atawa carita ngeunaan jaman baheula. Ku ayana jujutan waktu, moal bisa aya jaman ayeuna lamun euweuh jaman baheula. Jaman ayeuna osok aya patali reujeung jaman baheula, atawa kaayaan jaman ayeuna téh kumaha kaayaan jaman baheula.

Ku jalan apal sajarah, bisa apal kumaha kaayaan jaman baheula. Eta kaayaan jaman baheula téh bisa dijadikeun pieunteungeun atawa bahan pangajaran dina jaman ayeuna. Jadi, aya dua hal anu bisa diala tina sajarah jaman baheula: nyaéta dijadikeun pieunteungeun atawa dijadikeun pangajaran. Ieu hal téh, sakumaha kahirupan jalma ayeuna, anu ngaranna kahirupan moal leupas tina hadé reujeung goréng, kahirupan sajarah ogé moal leupas tina dua hal éta: aya sajarah ngeunaan kahadéan, aya sajarah ngeunaan kagoréngan.

Sajarah ibarat tangkal

Jadi mangpaat sajarah pikeun kahirupan jalma téh, pangpangna kumaha supaya sajarah bisa dijadikeun dua hal tadi. Sajarah anu hadé kudu dijadikeun bahan pangajaran pikeun kahirupan ayeuna. Sedengkeun sajarah anu goréng kudu dijadikeun pieunteungeun pikeun kahirupan jalma ayeuna.

Ngeunaan sajarah, asal kecapna téh cenah tina basa Arab anu lamun ditarjamahkeun kana basa Sunda mah hartina téh tangkal atawa dahan tatangkalan.

Sajarah téh bisa disebut ogé pangajaran atawa élmu anu eusina ngeunaan hal atawa kaayaan jaman baheula. Sajarah utamana ngomongkeun ngeunaan kaayaan atawa kahirupan jalma jaman baheula. Da anu nyieun sajarah mah jalma anu hirup di dunya ieu. Sajarah téh bisa aya kusabab ayana jalma. Lamun euweuh jalma mah tacan tangtu aya anu ngaranna sajarah.

Jadi, anu ngaranna sajarah mah moal leupas tina kahirupan jalma.

Kareta Mesin


Danget ayeuna mah lamun ngobrolkeun karéta mesin téh, cenah bener karéta mah aya mesinan. Nya diinget-inget mah aya benerna ogé, anu ngaranna karéta mah pasti aya mesinan. Da karéta moal bisa maju lamun euweuh mesinan.

Ngan lamun dikaitkeun reujeung karéta mesin jaman baheula, ieu kaayaan téh kacida papalingpangna. Da baheula mah anu ngaranna karéta mesin téh euweuh mesinan. Tong boro aya mesinan, dalah wujudna ogé kacida bédana. Baheula mah anu ngaranna karéta mesin téh gilindingna ngan ukur aya dua jeung bisa dibabawa ka mana waé, teu kudu mapay rel kareta, tapi pikeun majuna téh kudu maké tanaga jelema. Béda jeung karéta jaman ayeuna. Karéta jaman ayeuna mah gilindingna téh kacida lobana, teuing aya sababaraha hiji gilindingna téh. Katambah deui awakna ogé gedé jeung ngantay manjang ka tukang. Ditambah deui, éta karéta téh kakara bisa maju lamun napak dina rél karéta.

Kacida pisan bédana.

Kumaha atuh wangunan karéta mesin baheula téh? Naha bet béda reujeung ayeuna?

Ngaran karéta mesin baheula mah taya hubunganana reujeung karéta anu aya mesinan. Da karéta mesin baheula mah teu nyirikeun yén éta téh karéta. Sesebutan karéta mesin téh teu jadi wawakil kana wujud éta barang. Da anu ngaranna karéta mesin baheula mah sarua reujeung sapédah ayeuna. Jadi baheula mah anu ngaranna sapédah téh katelahna karéta mesin.

 

Kareta mesin (asal poto: internet)

Teuing naon sababna bet disebut karéta mesin. Aya anu apal?