Sésérahan


Isuk-isuk kénéh geus ngabring, ngiringkeun calon pangantén bari angkaribung barangbawa. Teu sirikna sagala dibawa. Ti mimiti anu hampang nepikeun ka anu beurat. Ngabring teu lalaki teu awéwé, teu budak teu kolot, ngilu nganteurkeun calon pangantén lalaki ti imahna nuju ka imah calon pangantén awéwé.

Gambaran jalma keur ngabring bari mawa barang keur diserahkeun ka calon pangantén awéwé

Dina poéan dirapalanana, biasana mah bari ngiringkeun calon pangantén lalaki, jalma-jalma anu ngilu nganteur pangantén lalaki téh, bari babawaan. Babawaan pikeun bekeleun hirup rumah tangga calon panganten. Lamun kaparengah anu panganténana téh salembur, nganteurkeunana tara maké kandaraan. Ngabringna téh bari laleumpang kaasup calon panganténna. Unggal anu ngiringkeun biasana mah teu nepikeun ka henteu barang bawa. Aya anu mawa baki dieusian sagala, anu mawa baskom eusi dahareun, anu nanggung atawa ngagotong cau, nepikeun ka anu manggul atawa ngagotong lomari pakéan. Pokona mah naon anu bakal dibekelkeun ka calon pangantén pikeun ngalakonan rumah tanggana, ti kolotna calon pangantén lalaki, dibawa dina poéan harita.

Jadi sakalian dirapalan téh, ogé langsung dikirim bekel pikeun ngalakonan hirup rumah tangga. Jigana mah supaya ulah bulak balik ngirim bekel. Da geus jadi kabiasaan, lamun geus dirapalan mah, pangantén téh ngalakonan hirup rumah tanggana osok ngilu heula di imah mitoha awéwé. Salila tacan meunang atawa nyieun imah sorangan mah osok ngadon ngilu di imah kolotna pangantén awéwé. Sahanteuna lamun geus sagala dibekelan mah ku kolot pangantén lalaki, piraku henteu betah cicing di imah kolot pangantén awéwé.

(Gambar meunang nginjeum ti http://t3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTzbc35qBlSb0Q66NyeMc_2VneFgO-9-2eoxao56eupjU1fIfz6g4fEWY9nUQ)

Papacangan


Tali panyangcang papacangan geus ditalikeun. Kabiasaan ngalamar geus dilakonan. Hiji jajaka jeung hiji mojang geus ngaitkeun tatali yén moal incah balilahan deui, moal ngolémbar ka mamana deui. Duanana geus katalian pikeun nungguan waktuna jatuk rami, nungguan waktu pikeun jucung ka kabé nyungcung. Duanana miboga landian atawa nyanding panelah bébéné jeung beubeureuh. Si wanoja jadi bébéné (calon pamajikan) pikeun si jajaka, sedengkeun si jajaka jadi beubeureuh (calon pisalakieun) pikeun si wanoja.

Ngalamar

Ngan sanajan kakait jeung dikaitkeun, panyangcang geus disambungkeun, lain hartina geus halal sagala-galana. Da panyangcang anu kakait ieu mah ngan ukur tanda yén ulah/moal néangan deui anu lian pikeun dijadikeun pisalakieun atawa pipamajikaneun. Dina ieu kaayaan mah masih kénéh diwawatesanan, sanajan geus jadi bébéné jeung beubeureuh, tapi masih kénéh batur tacan katalian ku tali panganténan (tacan disahkeun ku lebé).

Anu aya mah nya siap-siap waé pikeun nyanghareupan prungna walimahan panganténan anu mangsa nyieun panyangcang dirempugkeun wakktu dilaksanakeunana. Jadi, anu alus mah nyayagakeun diri katut sagalana pikeun nyanghareupan poéan dirapalan (disahkeun ku bapa lebé).

(Gambar meunang nginjeum ti pesbuk)

Baca oge:

  1. Nanyaan

Nanyaan


Nanyaan diteruskeun kana ngalamar bisa jadi pantona pikeun neruskeun léngkah kana léngkah saterusna dina jujutan panganténan jeung rumah tangga. Lamun hiji jajaka jeung hiji mojang geus deukeut layeut anu teu katalian ku duduluran anu deukeut, biasana mah osok aya maksud. Deukeut layeutna téh lain ngan ukur babaturan wungkul, tapi aya maksud anu tangtu. Ku ayana maksud anu husus jeung tangtu ieu, éta layeut deukeutna téh disebut ku ngaran bobogohan. Lamun ieu kaayaan katohiyan ku kolotna mojang, tangtuna jadi hiji hal anu matak bungah pikeun kolotna éta mojang. Ngan salian ti bungah ogé aya anu matak salempangna. Bungah kusabab budakna geus aya anu nagdeukeutan, atuh salempangna bisi kumaonam.

Jajaka jeung mojang keur paduduaan

Kusabab kitu, kolot anu mikanyaah ka anakna (ka si mojang), tangtuna bakal buru-buru nalék ka éta jajaka anu ngadeukeutan budakna. Naha arék bener-bener atawa ngan ukur heureuy sahariateun wungkul. Lamun bener-bener miboga maksud anu jelas, nya gera datangan atuh imah kolotna éta mojang. Ulah dilila-lila deui bisi kaburu ku batur mantén. Sedengkeun lamun euweuh pamaksudan anu bener-bener, leuwih hadé tong diteruskeun. Komo lamun ngan ukur heureuy wungkul mah.

Dina nepungan atawa ngadatangan kolotna si mojang, aya alusna dibarengan ku kolotna pikeun mastikeun bener-benerna kahayang jajaka téa ka si mojang. Pamaksudan si jajaka ditembrakeun di hareupeun kolotna si mojang, naha arék diwakilan ku kolotna di jajaka atawa anu dipikolotna atawa ku manéhna langsung (si jajaka). Ku jalan ditembrakeunana pamaksudan si jajaka ka si mojang di hareupeun kolotna si mojang, bakal jelas atra kumaha pakaitna antara si jajaka reujeung si mojang. Hubungan anu jelas lain ngan ukur bobogohan wungkul. Da bobogohan mah sakumaha ngaranna, teu miboga harti anu bener atawa nyaan. Bobogohan mah hartina bogoh bobohongan. Jadi bobogohan mah bogohna téh henteu nyaan.

Dina nepungan kolot si mojang, aya basa nanya ti pihak si jajaka, naha si mojang téh saacanna pernah katalian ku jajaka séjén atawa acan. Lamun acan, kakara nembrakeun pamaksudan nepungan kolot si mojang. Pamaksudan pikeun nembrakeun kahayang pikeun nalian si mojang pikeun jadi calon istri si jajaka. Tangtuna di dieu bakal aya dua kaayaan, naha ditarima atawa ditolak. Lamun ditarima (ditarima ku kolotna si mojang atawa ku si mojangna sorangan) ieu pamaksudan, bakal jadi hiji patali jangji pasini yén si mojang moal narima pamaksudan anu sarupa ti jajaka séjén. Duanana katalian ku tali papacangan.

Sanggeus jelas ieu hubungan, tinggal nungguan prungna walimahan panganténan.

(Gambar meunang nginjeum ti internet)

Pantaran Jodo Kumaha Inyana


Sakumaha disebutkeun di tulisan anu geus tiheula, anu ngaranna jodo mah sapantaran. Aya kasaruaan tingkatan antara hiji jalma reujeung jodo atawa pasanganana, utamana anu aya pakaitna reujeung tingkatan iman reujeung takwana hiji jalma. Jalma anu sampurna imanna bakal meunangkeun jodo anu sarua miboga iman anu sarimbagan atawa satingkatan. Jalma anu imanna biasa-biasa waé bakal meunangkeun pasangan anu miboga iman anu sarua. Intina mah jodo hiji jalma téh kumaha jalmana.

Nikah

Lamun hiji jalma hayang miboga jodo anu soléh, carana taya deui kajaba manéhna sorangan kudu soléh heula. Lamun hiji jalma hayang miboga jodo anu imanna alus, taya deui carana salian ti kudu ningkatkeun iman manéhna. Nya, hartina lamun hayang miboga jodo anu biasa-biasa mah, nya teu kudu kumumaha, kari jadi jalma anu biasa-biasa waé. Hal ieu bisa kaharti ku akal atawa pikiran ogé. Lamun jalma anu dibéré pilihan ngeunaan jodona hayang atawa arék milih anu soléh atawa anu salah atawa anu biasa-biasa waé, tangtuna condong kénéh pikeun milih anu soléh.

Conto leuwih jentrena, lamun si Anu milih si Ina kusabab si Ina téh mangrupakeun jalma anu soléh, tangtuna ogé si Ina moal narima lamun si Anu-na henteu soléh. Jadi gampangna mah, lamun hayang meunangkeun jodo anu soléh, taya deui jalanna kudu jadi jalma anu soléh.

Anu Ngaranna Jodo mah Sapantaran


Saur pun guru mah, anu ngaranna jodo mah saurna aya istilah sapantaran antara lalaki jeung awéwé. Sapantaran dina harti tingkatan antara duana miboga tingkatan anu sarua. Ngan sapantaran ieu aya sababaraha rupa, aya sapantaran dina hal pakaya, katurunan jeung agama. Dina agama Islam mah diistilahkeunana téh nyaéta kufu’. Saurna, dina milih jodo atawa pasangan hirup téh kudu nempo kana tingkatan kufu’-na, naha sarua atawa henteu. Ngan dina lebah néangan anu sapantaran ieu, anu kudu jadi cekelan pangutamana mah nyaéta sapantaran dina hal agamana. Sarua pantaran agamana atawa henteu. Dina perkara pakaya jeung katurunan mah, bisa waé henteu sapantaran ogé.

Dina perkara néangan pasangan hirup anu sapantaran dina agamana, ieu lain ngan ukur papagon atawa tetengger anu kudu dicekel ku urang Islam, tapi ogé mangrupakeun katangtuan. Katangtuan ieu geus natrat sakumaha pidawuh Gusti Alloh dina Al-Quran surah An-Nur ayat ka-3, anu hartina kurang leuwih:

“Lalaki tukang jinah henteu kawin salian jeung awéwé tukang jinah deui atawa awéwé musrik, jeung awéwé tukang jinah henteu dikawin salian ti ku lalaki anu tukang jinah atawa lalaki musrik, anu kitu téh diharamkeun pikeun jalma-jalma mu’min.”

Nurutkeun ieu ayat, saurna, geus jadi katangtuan yén lalaki tukang jinah bakal nikah reujeung awéwé tukang jinah deui. Saterusna, lalaki anu iman bakal meunangkeun awéwé anu iman ogé. Kitu deui lalaki anu Islam bakal meunangkeun awéwé anu Islam deui. Ieu téh mangrupakeun katangtuan ti Gusti Alloh.

Nikah

Kumaha atuh lamun aya lalaki anu ngaku miboga Iman tapi nikah reujeung awéwé anu teu miboga Iman atawa tukang jinah? Ngeunaan ieu hal, kaimanan lalaki ieu teu bisa jadi cekelan. Naha bener iman atawa ngan ukur ngaku-ngaku. Da lamun bener-bener ngaku Iman mah moal baha kana katangtuan ti Gusti Alloh.

(Gambar meunang nginjeum ti http://wahidunana.files.wordpress.com/2010/04/nikah.jpg)

Antara Jodo jeung Nikah


Tina obrolan jeung anu dipikolot, cenah aya hubungan anu raket antara jodo jeung nikah. Anu ditikah ku hiji jalma, éta mangrupakeun jodona éta jalma. Jadi pantona jodo téh bisa disebut ogé nikah. Da lamun masih kénéh bobogohan mah tacan tangtu bisa jadi jodo. Sanajan bobogohanana méakeun waktu sababaraha taun, ari acan nepikeun kana panto panganténan mah tacan tangtu bisa jadi jodo.

Naha jodo bisa salah…?

Teuing atuh ngeunaan hal éta mah. Ngan anu jelas mah cenah, lamun lain jodo mah, sanaja geus nikah ogé bakal moal lana dina rumah tanggana. Lamun lain jodona mah, pasti hiji waktu bakal pipirakan. Jadi, sanajan geus nikah, tacan tangtu jalma anu ditikah ku hiji jalma mangerupakeun jodona. Anu ngaranna jodo mah, dina rumah tanggana ogé tangtu bakal lila malahan bisa nepikeun ka pakétrok iteuk atawa nepikeun ka diurugan taneuh beureum (ninggalkeun alam dunya). Malahan bisa jadi anu ngaranna jodo mah lain ngan ukur pikeun di dunya wungkul, tapi ogé nepikeun ka ahérat.

Nikah

Kusabab anu ngaranna jodo mah teu bisa katohiyan kusabab ngan ukur ku bobogohan, jarang kolot anu miboga budak anu diingkeun sina lila bobogohanana. Lamu hiji budak hususna budak awéwé geus katempo miboga papacangan, biasana mah kolotna tara ngantepkeun kitu waé. Lamun kolotna geus satuju kana papacangan budak awéwéna, tara lila sina bobogohan. Budak lalakina biasana mah gancang ditalék naha bener-bener mikabogoh budakna atawa henteu. Lamun bener-bener mikabogohna, nya moal lila ogé biasana mah prung wae ditikahkeun. Tara ngantep nepikeun ka lila.

Ieu hal, jadi hiji alesan lobana barudak atawa jalma anu nikah dina umur ngarora kénéh. Sanajan kakara ogé lulus sakola dasar, ari geus katempo miboga kabogoh mah tara lila diantepkeun. Budak téh sina gagancangan ménta ditanyaan, dilamar jeung ditikahkeun.
Bisi kumaonam sigana mah lamun diantepkeun lila teuing bobogohan téh. Jeung ogé arék nanaonan lila-lila teuing bobogohan lamun tujuanana sarua waé arék nikah mah. Mending kénéh langsung disampurnakeun.

(Gambar meunang nginjeum ti http://wahidunana.files.wordpress.com/2010/04/nikah.jpg)