Ragem


Bener pisan jalma mah henteu bisa hirup sosoranganan. Hirup téh kudu aya batur, kudu jeung batur. Hirup sosoranganan mah taya batur pakumaha. Lamun aya nanaon téh geningan euweuh tempat pikeun ménta tulung.

Resep pisan hirup loba batur mah. Nanaon téh bisa babarengan. Arék barang gawé atawa naon waé, aya batur pikeun migawéna. Sanajan kawasa dilakonan ku sorangan ogé ari aya batur mah apanan leuwih hampang migawéna.

Komo deui lamun pigawéeunana téh teu bisa dipigawé ku sorangan, merlukeun bantuan anu séjén.

Migawe pagawean ku lobaan
Migawe pagawean ku lobaan

Salian ti beuki hampang magawéna, lamun ku lobaan dipigawéna mah apanan bisa leuwih gancang réngséna. Moal merlukeun waktu anu lila.

(Potret meunang nginjeum ti Hidup Adalah Perjuangan)

Kantunkeun Balesan

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Robih )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Robih )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Robih )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Robih )

Connecting to %s