Ati Beuheung


Pikeun barudak mah anu pangdipikaresep lamun meuncit hayam téh taya deui salian ti atina. Teu anéh lamun sanggeus ngasakan dagingna, kolot téh osok misahkeun atina supaya henteu kadahar. Da éta téa, ati mah pikeun hancengan budak. Teuing naon sababna budak téh bet raresepeun kana ati. Ngan sigana mah, kusabab ati mah hipu henteu saperti daging anu loba sawutan (serat daging). Sanggeus béak ati kakara ngahanca kana dagingna.

Sagédéngeun ati anu bener-bener ati, aya anu ngaranna ati beuheung. Sakumaha ati, sanggeus diasakan mah rupana ampir sarua reujeung ati. Pon kitu deui hipuna reujeung rasana (rarasaan mah). Anu ngabédakeunana mah, ati asli mah ayana dina beuteung hayam. Sedengkeun ati beuheung mah asalna tina beuheung hayam.

Ati hayam meunang ngagoreng
Ati hayam meunang ngagoreng

Dina nalika meuncit hayam, aya anu ngadon ngahaja nandéan getih anu ngocor tina beuheung hayam. Getih meunang nandéan téh diantepkeun heula sina kimpel. Sanggeus kimpel terus digoréng sakumaha ngagoréng daging hayam. Meunang ngasakanana disebut ati beuheung.

Kitu mimitina mah. Ngan sanggeus meunang pangwawadi ti guru ngaji, yén teu meunang ngadahar getih, sanajan geus diasakan ogé. Cenah, getih téh haram atawa teu meunang didahar. Lamun ngarempak, bakal meunang dosa. Ieu téh luyu jeung Pidawuh Gusti Alloh dina Al-Quran Surat Al-Baqoroh ayat 172-173. Disingsieunan kitu mah, sanajan mimitina beurat ogé ahirna mah ditinggalkeun. Hayam anu dipeuncit téh tara ditandéan deui getihna.

(Gambar meunang nginjeum ti blogspot.com)