Ulah Ngaréméh (Miceunan Sangu)


Nu jadi cekelan nalika dahar mah salasahijina henteu meunang ngaréméh. Sangu anu didahar téh ulah nepikeun ka dipiceunan, maruragan ka mana-meni nepikeun ka henteu kapulung. Atawa nyésakeun sangu dina piring anu dipaké dahar, nepikeun ka dipiceun. Najan ngan ukur sasiki ogé, ulah nepikeun ka kapiceun. Komo deui lamun loba mah.

Ceuk kolot, sangu anu murag téh bakal ceurik kusabab kapiceun, henteu kadahar ku jalma. Jalma anu ngadaharna mah moal apaleun yén sangu anu murag (réméh) téh ceurik. Anu apaleun réméh ceurik mah taya deui salian ti hayam. Dina mangsa hayam anu muru (arék ngadahar sangu anu murag atawa réméh) osok disada. Éta téh cenah, nandakeun hayam apaleun yén réméh anu arék dipacokna ceurik.

Remeh
Remeh

Sabenerna lain kusabab ceurik-ceurik teuing. Réméh atawa sangu anu murag téh matak lebar. Sanajan ngan ukur sasiki ogé, kudu lebar. Lebar kusabab dina tampolana ngolahkeunana ti mimiti melak nepikeun ka jadi sangu téh apanan mani sakitu matak susahna. Nalika keur jadi paréna apanan nepikeun ka dipulungan lamun marurag téh. Matakna, manglebarkeun lamun geus jadi sanguna dipiceunan.

Béh dituna, ngaréméh miboga harti henteu ngaragangan atawa ngahargaan kanu molahkeun paré nepikeun ka jadi sangu. Henteu ngaréméh hartina ngahargaan ka anu molahkeunana.

Kantunkeun Balesan

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Robih )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Robih )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Robih )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Robih )

Connecting to %s