Maén Pris-prisan


Barudak anu maén dibagi kana dua grup. Jumlahna lamun jangkep mah disaruakeun, bisa lima urang lima urang lamun barudakna sapuluh urang. Lamun henteu, béda hiji mah teu nanaon. Tempat anu dipakéna alusna mah tempat anu lémpar rata tur lalega, bisa diburuan atawa jalan gedé atawa di lelemah (lahan piimaheun).

Dua grup ieu nyieun gawang masing-masing pahareup-hareup, ngan anggang. Anggangna gumantung kana panjangna patempatan, bisa 50 méter atawa saratus méter. Ulah deukeut teuing, da lamun deukeut teuing mah susah lumpatna. Taya ambahan pikeun lumpat. Sedengkeun ari legana gawang biasana mah henteu leuwih ti panjang nyangégangna budak anu maén. Nya kira-kira sadeupaan mah panjangna téh. Pananda gawang bisa maké batu atawa tihang. Salian ti batu atawa pananda gawang, nyieun ogé tanda pikeun nawan lawan anu anggangna kira-kira dua atawa tilu dampal suku budak ti tanda gawang ka béh hareup. Diteundeunna bisa di béh kénca atawa katuhu.

Sanggeus siap, kari prungna.

Dina maénna, barudak anu maén kudu silih udag. Anu beunang (katoél atawa kacabak) kudu ditawan di tempat nawan. Dina silih udagna aya istilah leuwih kolot jeung leuwih ngora. Budak anu leuwih ngora kakara bisa ngudag budak anu lewih kolot. Henteu bisa sabalikna. Sababna anu bakal ditawan téh budak anu leuwih kolot. Istilah leuwih ngora jeung leuwih kolot, lain nilik kana umu budak, tapi kana waktu ninggalkeun gawangna séwang-séwangan. Budak anu leuwih tiheula ninggalkeun gawang bakal leuwih kolot tibatan budak anu pandeuri ninggalkeun gawang. Kusabab kitu, budak anu tiheula ninggalkeun gawang osok diudag ku lawanna anu cicing di gawang kusabab manéhna leuwih ngora. Budak anu leuwih kolot bisa balik deui ka gawangna supaya jadi leuwih ngora pikeun ngudag budak anu ngudag manéhna bieu. Kitu reujeung kitu waé, nepikeun ka loba budak anu ditawan anu ahirna mah biasana tinggal saurang deui musuhna. Lamun kari saurang deui musuhna, kari ngéléhkeun ku jalan nincak tengah-tengah antara tanda gawangna bari henteu bisa katoél ku budak anu boga (nungguan) gawangna.

Barudak keur maen pris-prisan

Pikeun budak anu babaturanana ditawan, kudu ngusahakeun pikeun ngaleupaskeun babaturanana tina tawanan. Hal ieu supaya manéhna henteu béakeun babaturan (anak buah). Carana kudu noél babaturan anu ditawanna bari henteu katoél deui ku musuh anu nawanna. Budak anu ditawan kudu cicing bari nyekelan kana batu atawa tihang tanda paranti nawan. Sedengkeun budak anu miboga tawanan kudu ngajaga tawanan supaya ulah katoél ku babaturan tawananana.

Dina saméméh prak-prakanana, osok ditangtukeun heula ambahan pikeun lumpatna lamun diudag ku musuh. Naha ambahanana bisa kaluar tina éta tempat atawa ngan ukur di éta tempat wungkul. Lamun bébas mah, barudak bisa lumpat ka mana waé nalika diudag ku musuhna.

Dina palebah éléhna, barudak bisa balikan deui ti mimiti. Tawanan dibalikeun deui ka gawangna.

Kantunkeun Balesan

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Robih )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Robih )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Robih )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Robih )

Connecting to %s