Wilujeng Mapag Sasih Romadon 1433 H


Wilujeng mapag sasih Romadon 1433 H

Peré Sakola: Ngalongokan Sakola


Dina mangsa keur peré sakola anu waktuna lila, ti sakola téh sok dibagi tugas pikeun ngalongokan sakola. Nya minangkana mah pikét pikeun nalingakeun sakola, bisi salila ditinggalkeun ku barudak kusabab peré sakolana jadi barala. Jadi, tugas utamana mah pikeun meresihan sakola supaya ulah barala teuing dina waktuna asup sakola deui. Unggal kelas biasana mah miboga jadwal séwang-séwangan. Unggal poéna aya anu bagéan ngalongokan sakola. Ngan henteu sakabéh kelas dikudukeun, da anu kabagéan mah barudak anu kelasna geus luhur (ti kelas opat nepikeun ka kelas genep lamun teu salah mah).

Kabeneran waé barudak anu sakarola téh henteu jarauh teuing patempatanana. Jadi najan kudu ka sakola ogé henteu capé teuing. Komo ngan ukur ngalongok wungkul mah. Sanajan tugasna pikeun meresihan sakola, nu penting mah geus ngalaksanakeun tugas pikeun ngalongok sakola. Atuh nepi ka sakola téh kadang beberesihna mah henteu. Ukur ulak-ilik ka jero kelas, tuluy balik deui. Komo lamun taya batur mah tara lila-lila di sakolana.

Sakola

Indit ti imah mah biasana sumanget pisan. Komo lamun inget mangsa anu enggeus-enggeus, nalika engké asup sakola deui téh osok ditanya ku guru, nanaonan waé keur peré sakola téh. Tah, lamun ngiluan pikét ngalongok sakola mah apanan bisa nambahan alesan jeung pagawéan anu diancokeun ka guru, yén dina poé anu mah kuring téh bagéan pikét ka sakola. Nya itung-itung ngalengkepan pagawéan anu dipigawé nalika keur peré. Henteu ngan ukur ulin waé ari keur peré téh. Kudu ada anu bener-benerna.

Ngala Manuk Maké Ketepél


Lamun kolot mah ngala manuk téh maké bedil atawa naheunan/mitapak, barudak mah ngala manuk téh maké ketepél. Ketepél meunang nyieun sorangan atawa meunang mangnyieunkeun kolotna téh dibekel ka leuweung atawa sisi kebon ngadon néangan manuk kayaning manuk jogjog, manuk piit, jeung sajabana. Pokona mah manuk anu hiberna tara jauh-jauh teuing. Pélorna maké batu laleutik anu ngahaja ngumpulkeun heula tina gundukan keusik, terus diwadahan kana kantong leutik atawa koja.

Budak keur ngetepel

Bari ider-ideran néangan manuk anu eunteup dina dahan tatangkalan. Manuk anu keur nyileuk didodoho pikeun diketepél. Ngan nyakitu téa, manuk téh osok apaleun ari keur didodoho mah. Kajaba lamun eunteupna dina dahan tangkal anu jangkung pisan, tara kagebahkeun atawa kagareuwahkeun. Atuh dina ngetepélna ogé ari manukna jauh mah tara keuna-keuna acak. Tong bororaah keuna, ngadeukeutan waé ogé henteu.

Najan keur nyéntangna dikéker ogé angger waé batu anu diketepélkeunana téh tara nojo kana manukna. Batu téh keunana osok ka mana waé. Susah ogé geningan ngala manuk ku jalan diketepél mah. Leuwih susah tibatan bebedil (ngala manuk maké bedil). Balikna téh tara beubeunangan ari ngalana maké ketepél mah. Kétang, nu penting mah bisa ulin waé najan teu beubeunangan ogé.

(Gambar meunang nginjeum ti http://raudhahku.wordpress.com/)