Jéngkoleun


Anu resep ngadahar jéngkol mah biasa apal kana kecap jéngkoleun téh. Jéngkoleun bisa disebut panyakit anu diakibatkeun ku ngadahar jéngkol, naha ngadahar jéngkolna loba teuing atawa ngasakanana kurang asak. Malahan aya ogé anu nyebutkeun kusabab ngadahar jéngkolna dicampur antara anu meunang ngasakan reujeung anu atahan. Ngadahar jéngkol lamun saeutik mah biasana tara jadi panyakit anu ngaranna jéngkoleun. Kitu ceuk urang lembur mah.

Jéngkoleun biasana mah matak hésé atawa nyeri lamun kiih. Sababna mah cai kih téh kacampuran ku zat anu asalna tina jéngkol anu didahar. Nyerina aya anu ngan saukur sahariateun kusabab langsung kaluar harita kénéh, aya ogé anu lila kusabab hésé kaluarna. Anu langsung jaluar harita kénéh mah teu kudu diubaran, da bisa langsung cageur. Ngan anu henteu langsung kaluar harita kénéh, éta mah kudu diubaran. Tapi biasana mah ngubaranana lain ku ubar ti warung. Aya anu ngubaranana téh ku jalan dikubur awakna dina taneuh.

Jengkol

Kumaha atuh pikeun anu mikaresep jéngkol tapi embung kakeunaan panyakit jéngkoleun? Carana, ceuk urang lembur mah, ulah ngadahar jéngkol loba teuing, atawa ulah ngadahar jéngkol anu meunang ngasakan disakalikeun reujeung jéngkol anu tacan meunang ngasakan.

Ieu hal mah taya hubunganana atawa pakaitna reujeung perkara medis. Da nurutkeun medis mah aya bédana.

Kantunkeun Balesan

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Robih )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Robih )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Robih )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Robih )

Connecting to %s