Ngawadang Sangu Poé


Pabeubeurang geus hayang dahar? Éta mah biasa. Da pabeubeurang atawa tengah poé biasana mah geus karasa laparna beuteung téh. Lapar tandana hayang gera dieusian deui. Komo lamun geus digawé mah, apanan kacida laparna téh.

Di lembur mah geus biasa lamun dahar beurang atawa tengah poé téh disebutna ngawadang. Ngawadang biasana osok dahar sangu poé. Tapi, ulah salah sangka heula. Lain sangu poé anu hartina sangu meunang moé, tapi sangu meunang nyangu isuk-isuk. Sangu meunang nyangu isuk-isuk téh terus diteundeun dina boboko atawa wadah paranti neundeung sangu séjénna. Pabeubeurangna, éta sangu téh didahar bari henteu disangukeun atawa diasakan deui. Bisa kabayang atuh kumaha rasa sanguna. Sangu meunang ngasakan isuk-isuk diteundeun dina boboko, nepikeun ka beurang. Atuh sangu téh bisa disebutkeun geus béar jeung rada teuas/tiis.

Bobok dieusi ku sangu

Najan kitu, geus biasa deui lamun ngawadang maké sangu poé téh. Da bororaah kudu nyeupankeun sangu heula, apanan balik magawé téh dina kaayaan capé jeung lapar. Najan béra ogé jadi nikmat waé karasana. Lila-lila mah jadi biasa waé ngawadang maké sangu poé téh. Teu jadi halangan pikeun henteu nikmatna ngawadang.

(Gambar meunang nginjeum ti http://farm3.static.flickr.com/2303/2224010740_e1411bed1d.jpg)