Tumbal jeung Wadal


Jadi tumbal. Embung teuing lamun kudu jadi tumbal. Da memang heueuh, sasaha ogé tangtuna embung lamun kudu jadi tumbal. Tumbal téh bisa miboga harti anu jadi korban atawa dikorbankeun atawa disébakeun. Biasana mah tumbal téh dikorbankeun atawa disébakeun atawa deui diwadalkeun ka bangsa dedemit, naha kusabab aya anu ménta tulung ka bangsa dedemit atawa kusabab aya jalma anu ngaganggu ka bangsa dedemit anu ngakibatkeun bangsa dedemit ambekeun terus ménta panebus atawa tumbal.

Dina perkara bangsa dedemit anu kaganggu ku jalma, biasana mah kusabab pagawéan jalma anu ngarobah kaayaan hiji patempatan tina hiji kaayaan kana kaayaan anu séjén. Contona waé lamun aya pagawéan ngabukbak leuweung anu sanget dirobah jadi pilemburan atawa kaayaan séjénna anu béda reujeung kaayaan asalna, ka béhdieunakeun osok aya istilah ménta tumbal atawa wadal. Tumbalna bisa loba bisa oge saeutik, gumantung kana kahayang dedemitna.

Leuweung anu kawentar lumayan sanget

Ieu kaayaan biasana mah lamun patempatan anu dirobahna téh kawentar patempatan anu sanget atawa karamat. Teu anéh lamun saacanna prak-prakanana dilakukeun parobahan tempat téh sok kudu ménta heula widi ka anu ngageugeuh éta patempatan. Lamun dihempékeun terus ménta tumbal, nya kudu ditedunan kahayangna lamun pagawéanana hayang lancar.

Tapi ieu mah pikeun jalma anu miboga kayakinan ka dedemit anu ngageugeuh di hiji tempat. Da pikeun anu miboga kayakinan anu alus ka Gusti Alloh mah, teu kudu miboga kayakinan anu kieu.  Jalma mah leuwih waluya tibatan bangsa dedemit. Bangsa dedemit bakal turut (dina harti moal nganganggu) ka jalma anu miboga kayakinan anu alus jeung kuat.