Ngambéng


Dina mangsa indit ka sakolana kabeurangan, osok pahibut di imah téh. Asa gurung gusuh arék indit sakola téh. Komo deui lamun kudu mandi heula. Jabaning apanan tampianana gé rada jauh ti imah. Tapi da tara unggal arék ka sakola osok mandi heula (dina waktuna horéam mandi mah osok ngan ukur sibeungeut wungkul). Salian ti acan mandi ogé apanan acan sarapan atawa mumuluk.

Sangu timbel

Tibatan datang ka sakolana kabeurangan (matak éra da osok dipoyokan), nya mending kénéh pahibut. Sanggeus sibeungeut maké cai sacangkir, terus disalin maké baju saragam sakola. Ari sarapan? Daripada henteu sarapan, mending mekel. Sangu pikeun sarapan ditimbel dihijikeun jeung deungeunna. Ngadaharna mah biasana bari leumpang ka sakolakeun. Tara didahar di sakola, da bisi kaburu asup ka kelas mantén. Bisi teu kaburu waktuna. Bisi teu kaburu kadaharna. Jeung deui geus biasa lamun dahar bari leumpang ka sakolakeun. Komo lamun aya batur daharna. Osok tara karasa leumpang jeung béakna sangu téh.

Ngan, meunang teu nya dahar bari leumpang…?

Salatri


Teuing kumaha atuh, da dina poé éta mah asa embung pisan kana sarapan téh. Anu biasana mah lamun arék indit ka sakola téh osok mumuluk heula, najan dahar ngan ukur jeung tutug opak atawa tutug uyah wungkul ogé. Nya sahanteuna sahuap dua huap mah osok maksakeun ngahuapkeun heula sangu. Atawa dina embungna dahar di imah kusabab kabeurangan atawa geus kaburu disampeur ku babaturan ka sakola, osok mekel sangu dibungkus maké daun cau meunang ngaleumpeuh (sangu timbel).

Indit ka sakola téh bari mawa beuteung anu teu dieusian heula. Mimitina mah teu karasa nanaon. Biasa waé najan beuteung kosong ogé teu jadi mas’alah. Indit ka sakola sakumaha biasana mah, ngabring jeung babaturan. Kadang dibarung ku bari gogonjakan, silih heureuyan, silih udag. Teu miroséa kana beuteung anu tacan dieusian, da teu karasa nanaon téa.

Indit ka sakola

Nepi ka sakola, ulin sakeudeung nungguan bél ditakol tanda asup ka kelas pikeun diajar. Pikeun sajongjongan mah taya mas’alah. Diajar sakumaha biasana. Ngan kaayaan ieu teu lana. Sanggeus sajongjongan mah, beuteung téh karasa murilit. Beuteung karasa peurih (peurih beuteung). Atuh diuk dina korsi téh teu bisa cicing, arangisel waé bari leungeun kénca nyekelan beuteung anu peurih. Mun kongang mah da hayang ceurik. Ngan inget kana kaéra.

Untung, guru téh apaleun kana kaayaan kuring anu keur teu bisa cicing. Nya sanggeus apaleun mah, dititah balik waé ka imah. Ngan saacanna balik mapagahan heula, kadé ulah sakali-kali deui ka sakola bari mawa beuteung anu kosong teu dieusian heula. Saacanna indit ka sakola téh kudu sarapan heula.

(Gambar meunang nginjeum ti http://www.wiranurmansyah.com/wp-content/uploads/2010/12/ee.jpg)