Bener jeung Salah


Anu ngaranna kahirupan teu leupas tina dua hal, anu ngaranna papasangan. Sagala hal pasti aya papasanganana. Ti mimiti anu leutik nepikeun ka anu gedé, aya pasanganana. Pon kitu deui, dina hal anu dijalankeun ku jalma dina ngambah kahirupanan moal leupas tina dua anggapan atawa sangkaan: anu dilakukeun téh bener atawa salah. Bener jeung salah mangrupakeun dua perkara anu papasangan dina kahirupan ieu. Papasangan ieu mah salian ti papasangan ogé, kaduana mangrupkeun perkara anu pasalia atawa papalingpang. Duanana téh mumusuhan, moal aya perkara anu ngandung dua pasangan ieu. Lamun bener pasti bener, lamun salah pasti salah.
Jadi naon anu dipigawé ku tiap jalma, moal leupas tina dua hal éta.

Ngan anu jadi masalah téh, naon anu dianggap bener ku hiji atawa kalolobaan jalma téh naha bener-bener bener atawa salah. Naon anu dianggap salah ku hiji atawa kalolobaan jalma téh bener-bener salah atawa bener. Jadi kudu dipaluruh heula anu kumaha bener jeung anu kumaha salah téh. Kudu aya patokan atawa papagon anu bisa nangtukeun hiji perkara atawa pagawéan téh bener atawa salah. Ulah nepikeun ka hiji perkara anu dianggap bener téh, ahirna mah jadi salah. Kitu deui sabalikna.

Lamun dipakaitkeun jeung kahirupan di dunya, arék nanaonan jalma hirup di dunya ieu, anu ngaranna bener jeung salah téh pasti aya pakaitna reujeung kahirupan. Da anu diwengkuan ku bener jeung salah mah pastina ogé ngeunaan kahirupan di dunya ieu, ngeunaan laku lampah jalma dina ngalakonan kahirupanana. Dina ngalakonan kahirupan di dunya ieu, jalma geus dibéré papagon anu pasti, anu datangna ti anu nyipatkeun jalma. Ieu papagon téh ngawengku kana perkara-perkara anu bener jeung salah. Jadi lamun hayang apal kana naon-naon anu bener jeung salah, kudu apal kana eusi papagon anu geus diturunkeun ku anu nyiptakeun jalma.

Jalma salaku mahluk anu ngabogaan akal jeung haté, bisa digunakeun pikeun mikir jeung mutuskeun. Dina nyanghareupan kahirupanana, jalma bisa ngagunakeun pikiran jeung haténa pikeun nangtukeun hiji perkara téh bener atawa salah. Jadi salian ti papagoan anu geus tangtu, jalma ogé bisa nangtukeun perkara anu eukeur disanghareupan ku manéhna tur nangtukeun hukum éta perkara: bener atawa salah.

Bener jeung salah tacan tangtu bener jeung salah

Jadi salian ti papagon anu geus tangtu, akal jalma atawa haténa bisa mutuskeun hiji perkara ngeunaan bener jeung salahna. Ngan duanana tacan tangtu sapagodos ngeunaan hiji perkara. Anu dianggap bener ceuk papagon kahirupan, tacan tangtu bener ceuk pikiran jalma. Pon kitu deui sabalikna.

Anu mana atuh anu kudu dipilih téh? Naha papagon anu geus tangtu, anu diturunkeun kunu nyiptakeun jalma atawa kudu kudu pilih ceuk pikiran jalma?

Kantunkeun Balesan

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Robih )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Robih )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Robih )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Robih )

Connecting to %s