Pindah Cai Pindah Tampian


“Cim, pernah ka dayeuh teu?” si Omon nanya ka si Acim dina hiji wanci nincak kalangkang satangtung.

“Tacan kuring mah.” Témbal si Acim, “tapi dayeuh mana heula…?”

“Nya dayeuh mah atuh dayeuh Bandung….” si Omon siga anu agul.

“Acan ka dayeuh éta mah.” Témbal si Acim. “Naha kumaha kitu?”

“Mani ramé téh…,” si Omon siga anu ngabibita ka si Acim. “Loba pisan mobil, gedong sigrong jeung jalma téh mani pasedek-sedek.”

“Kitu nya…?”

Dayeuh Bandung (sumber foto: http://www.freewebs.com/bandung1/bandung-above.jpg)

“Nya heu-euh atuh. Da manéh mah acan ka ditu jadi waé moal apal.”

“Nya engké ogé kuring arék ka dayeuh Bandung lah. Gampang éta mah.” Si Acim siga anu rada heneg, keuheul.

Nempo sikep si Acim kitu téh, si Omon ukur nyenghél.

“Ulah kitu ah,” pokna. “Da kuring mah ngan ukur heureuy. Tong diasupkeun kana jero haté.”

Si Acim teu némbalan.

“Ngan aya hiji hal anu goréng. Kacida bédana reujeung kaayaan di urang,” ceuk si Omon deui rada humandeuar.

“Naon tah?” Si Acim nanya bangun anu panasaran.

“Enya di kota mah mani kacida béda pisan.” Ceuk si Omon, “kacida héséna lamun hayang loma atawa wawuh pisan jeung tatangga téh.”

“Maksudna teu akur jeung tatangga? Kitu?” Si Acim melong.

“Lain kitu. Lain ieu mah.” Ceuk si Omon. “Ieu mah lamun hayang deukeut jeung tatangga téh mani asa hésé. Jadi jeung tatangga téh kadang tara kenal.”

“Kitu nya?”

“Heueuh. Éta ogé euceuk lanceuk kuring.”

“Nya meureun atuh ari euceuk lanceuk manéh mah.”

“Ih lain kitu. Apanan lanceuk kuring téh geus dua taun leuwih ngontrakna téh. Tapi teu apal jeung tatanggana.”

“Éta mah, lanceuk manéhna waé anu embung ngawawuhan meureunan?” Si Acim rada nyegir.

“His! Lain atuh.” Si Omon ngagebés. “Da lanceuk kuring mah lain embung ngawawuhan. Ngan tatanggana waé susah diwawuhanana.”

“Naha? Apanan anu ngaranna tatangga mah, imahna téh deukeut lain? Tinggal nganjang waé atuh.”

“Ari manéh, osok ngababarikeun kitu. Da puguh kawas di urang. Imah di dayeuh mah, dikurilingan ku pager tina beusi jeung témbok. Jadi susah lamun arék nganjang téh. Komo deui lamun tatanggana eukeur areuweuh mah. Pagerna ogé dikoncian. Acan deui balik digawéna téh burit pisan.”

“Kitu nya…?”

One thought on “Pindah Cai Pindah Tampian

Kantunkeun Balesan

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Robih )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Robih )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Robih )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Robih )

Connecting to %s